operationroomarak

این وبلاگ دانشجویان اتاق عمل دانشگاه علوم پزشکی اراک است


هیدروسفالی

دو نوع مهم هیدروسفالی:

1-ارتباطی

2-غیر ارتباطی

غیر ارتباطی(درون بطنی یا انسدادی):انسدادی بین بطن و سیستم تحت عنکبوتیه وجود دارد در نتیجه مانع از دسترسی به فضای تحت عنکبوتیه میشود. 

علل: 

-تنگی مادر زادی یا اکتسابی مجرای سیلویوس.

تحت فشار قرار گرفتن مجرا توسط آنوریسم یا هماتوم زیر سخت شامه

-عدم تشکیل سوراخ های لوشکا و ماژندی یا آرنولد چیاری.

از آنجایی که توسعه ی قابل توجه جمجمه در پس از جوش خوردگی درزها امکان ندارد،اینگونه کودکان ممکن است از سردرد(بلافاصله پس از بر خاستن از تخت یا تغیر وضیت) و استفراغ(بدون تهوع)جهشی شاکی باشند.

-تومورهای مغزی

ارتباطی(برون بطنی):بین بطن ها و فضای تحت عنکبوتیه نخاع ارتباط طبیعی وجود دارد.

تداخلی در جذب مایع مغزی نخاعی بدلیل انسداد مخازن تحت عنکبوتیه یا ناپدید شدن آنها مطرح است.

علل:

-خونریزی عنکبوتیه 

استخوانهای جمجمه نازک شده و ملاج ها بزرگ واحتمالا بر آمده میشوند.

بزرگی جمجمه سبب کاهش فشار روی مغز میشود شیرخوار قادر به حرکت دادن یر خود نخواهد بود.

عضلات گردن رشد پیدا نکرده که بدلیل عدم فعالیت آنان میباشد.

اندازه گیری متوالی دور سر در تشخیص اولیه شیر خوار مبتلا به مننگو میلوسل وعفونت درون جمجمه اهمیت دارد.

چنانچه دور سر ظرف مدت 2 الی 4 هفته یک یا چندین منحنی نمودار استاندارد را قطع کرده و علایو مشخص عصبی وجود داشته باشد تشخیص هیدروسفالی محرز میگردد.

معمولا جمجمه در تمام ابعاد توسعه یافته ولی در بعد پیشانی بیشتر است

سندرم دندی واکر بدلیل فقدان  یا انسداد مجرای خروجی بطن چهارم رخ میدهد.

جمجمه در بعد پس سر توسعه مییابد که به علت اتساع زیاد بطن ناشی از تجمع مایع میباشد.

نیستاگموس یا لوچی ممکن است وجود داشته باشد.

علامت غروب آفتاب:با فشار وارد بر حدقه،چشمها بطرف پایین و قدری به بیرون انحراف پیدا کرده

پوست سر شفاف و ورید ها متسع شده خصوصا هنگامی که شیرخوار گریه میکند.

اسپاسم اندام های تحتانی،تحریک پذیری،بی اشتهایی واستفراغ وجود دارد.

جریان مک زنی سخت تر شده نهایتا لاغر و حتی وزن تنه و پاها کمتر از وزن سر میشود.

اینگونه شیر خواران مقاومت کمتری نسبت به عفونت دارند.تشنج هم دیده میشود.

-مننژیت

-توکسوپلاسموز یا عفونت سایتو مگالو ویروس

-بیماریهای بافت پیوندی نظیر سندرم هولر و آکوندرو                                      

بررسی

بررسی فیزیکی:نشانه های بالینی هیدروسفالی بستگی به سن شروع وشدت عدم تعادل بین تولید و جذب مایع مغزی نخاعی دارد.

وجود هیدروسفالی در شیرخوار معمولا به علت عیب تکاملی است

بزرگی جمجمه به علت تجمع مایع مغزی نخاعی در بطنها یا فضای تحت عنکبوتیه چونکه آنها آنها جوش خوردگی پیدا نکرده واستخوان ها نرو هستند.

آزمایشات تشخیصی جهت تمایز هیدروسفالی از مگالونسفالی تجمع مایع زیر سخت شامه یا تومور مغزی و تعیین مکان انسداد مایع مغزی نخاعی است .

سی تی اسکن رویه تشخیصی انتخابی است .

از پنوموانسفالو گرافی یا ونتریکولوگرافی می توان برای تعیین محل انسداد مایع مغزی نخاعی استفاده کرد.

مطالعات آزمایشگاهی مایع مغزی نخاعی به منظور تعیین هر گونه عفونت باید انجام گیرد.

هنگامی که درز ها از یکدیگر فاصله میگیرند صدای کوزه ی ترک دار(علامت مک وین) در هنگام دق جمجمه می توان شنید. 

هدف در درمان شیرخواران مبتلا به هیدروسفالی ،برقراری تعادل بین تولید و جذب مایع مغزی است.

درمان طبی:

درمان طبی شامل استفاده از استازولامید (دیاموکس)است که سبب کاهش تولید مایع مغزی نخاعی می شود . چنانچه رشد سر شیرخوار  پس از خونریزی تحت عنکبوتیه یا مننژیت باکتریال (نوع حاد هیدروسفالی را پدیدار می سازد)در حال پیشرفت به صورت طبیعی یا قدری بیش از حد طبیعی باشد کشیدن مکرر مایع مغزی -نخاعی  جهت ابقاء فشار طبیعی ضرورت دارد.

درمان انتخابی در شیرخواران با هیدرسفالی پیشرفته ،جراحی می باشد.

درمان جراحی:

درمان با استفاده از جراحی به طریق ذیل انجام می گیرد.

1برطرف کردن انسداد(تومور،خونریزی،کیست)مربوط به مسیر مایع مغزی نخاعی

2کاهش تولید مایع مغزی نخاعی از طریق تخریب بخشی از شبکه کروئید یا ایجاد مجرایی از بطن سوم یا

چهارم به بیرون

3تغییر جهت مایع مغزی نخاعی از بطن به مکانی خارج از سیستم عصبی مرکزی(خارج از حفره جمجمه).

رویه اخیز معمولا در هیدروسفالی ارتباطی و غیر ارتباطی در شیرخواران استفاده می شود. سوند حاجب با دریچه یکسویه در جاری ساختن مایع مغزی نخاعی از بطن طرفی استفاده می شود،که به منظور پیشگیری از بازگشت خون یا سایر ترشحات در بطنها می باشد. این گونه دریچه ها ممکن است انواع مختلفی داشته باشد. از انواع آن می توان دریچه هولتر،هکیم،هییرشواتز پودنز را نام برد. 

مراقبت قبل از عمل:تدابیر پرستاری شامل بررسی مداوم با توجه به افزایش فشار درون جمجمه ای است.علاوه بر اندازه گیری دورسر،پرستار ملاج ها را از نظر وجود برجستگی،اندازه و فشار لمس کرده و درز ها را از نظر جدا شدگی معاینه می کند. پرستار،رفتار شیرخوار را توام با این گونه مشاهدات ثبت می کند،چون گریه کردن یا تقلا ممکن است سبب افزایش فشار درون جمجمه ای شود.علاوه بر بررسی علایم افزایش فشار درون جمجمه مداخلات پرستار شامل:ابقاء تغذیه،پیشگیری از تحریک و احتمال عفونت پوست سر و چینهای بدن،حفظ ایمنی سر و بدن و کمک در آزمایشات تشخیصی و تعلیم والدین است.

به منظور ابقاء تغذیه ،به گونه ای باید برنامه ریزی نمود که از استفراغ جلوگیری شود. یعنی تغذیه هنگامی بخوبی تحمل میشود که به مقادیر کم و مکرر (پیش از انجام رویه ها یا پس از آن)در حالیکه شیرخوار از آرامش برخوردار است صورت گیرد. بهتر است برای انجام این کار،شیرخوار را بغل نمود.از آنجایی که سر وی ممکن است سنگین باشد. پرستار می تواند یکی از بازوهای خود را روی یک بالش یا تشکچه تکیه دهد. شیرخوار را بگونه ای بغل می کنند که از فشار وارد بر گردن جلوگیری شود. دفع بادگلو را می توان با ماساژ فاصله بین شانه ها انجام داد.

وضعیت شیرخوار را بطور مکرر هر 15 دقیقه الی دوساعت تغییر می دهند که بمنظور کاستن خطر نواحی فشار در پوست سر و پیشگیری از پنومونی هیپوستاتیک است.نواحی فشار ممکن است در سر و گوشها بوحود آید مگر معیار های پیشگیری استفاده شود،تشکچه ای از پشم بره یا ابر یا بالش آبی میتوان زیر سر قرار داد. بهتر است برای سر تا سر بدن استفاده شود. شیر خوار را باید تمیز و خشک نگهداری نمود .

هنگام برداشتن از تخت،سر وی باید بخوبی حمایت شود.

پرستار کودک و والدین را برای رویه های تشخیصی آماده می کند.

مراقبتهای پس از عمل:

علایم حیاتی خر 15ال ی30قیقه پس از عمل کمترل شده و هرگونه نشانه ای از ازدیاد فشار درون جمجمه ای مثل :زیاد بودن فشار نبضی ،کمدی یا تغییرات در نبض و تنفس،تغییر حرارت بدن یادداشت و گرازش می شود. پانسمان از نظر تشح مد نظر قرار داده می شود. هیپوکسی پایه مغزی سبب تغییرات در علایم حیاتی می شود. واکنشهای مردمک و سطح هشیاری همچنین بررسی می شود. چنانچه شنت بطنی –صفاقی استفاده شده است. مسیر سوند صفاقی از نظر تورم،حساسیت و قرمزی کنترل می شود.

چناچه شیرخوار یا کودک علایم افزایش فشار درون جمجمه را نشان دهد با فشار آوردن به مخزن،می توان بازبودن آن را کنترل نمود.با انگشت اشاره،فشار محکم و سریع به دریچه وارد می سازند.

شیرخوار یا کودک را به پهلوی سالم قرار داده که علت آن پیشگیری از فشار به دریچه شنت می باشد. چناچه استفراغ جزء مسائل نباشد می توان بطور متناوب آن را به پشت قرار داده تا اینکه از فشار مداوم به یک طرف سر خودداری شود. معمولا بیمار را حداقل به مدت 24ساعت پس از جراحی ،طاق باز نگه می دارند. بالا بردن سر بیمار یا فشار مکرر به مخزن سبب تخلیه سریع مایع مغزی نخاعی شده و فشار آن را کاهش می یابد. چناچه اندازه بطنها بسرعت کوچک شود ملاجها فرورفتگی پیدا کرده و قشر مغز ممکن است از مننژها دور شده لذا هماتوم زیرجلدی تشکیل خواهد شد. در صورت مشاهده گود افتادگی ملاج،باید جراح را زودتر خبر کره و سر تخت را به آهستگی پایین آورد تا اینکه بیرون ریزی مایع نخاعی کاسته شود . درد مختصر در ارتباط با استفاده از شنت ایجاد می شود لذا از دادن مخدر یا مسکن که می تواند در سطح هشیاری تاثیر گذارد باید خود داری شود. ضددردهای خفیف جهت کاستن ناراحتی داده می شود

عارضه خیلی جدی پس از جایگزینی شنت ،مسئله عفونت است بعضی جراحان آنتی بیوتیک های پیشگیری کنده (قبل و پس از عمل)برای جلوگیری از وقوع آن می دهند . شیرخوار یا کودک ممکن است چند روز پس از عمل،مختصری افزایش حرارت داشته باشد. بالا بودن مداوم حرارت،وجود علائم موضعی عفونت در شکاف یا مسیر عبور شنت یا اشکال تغذیه ای ،استفراغ،تغییر رفتار یا تشنج احتمالی،مسئله عفونت را مطرح می سازد.

درمان،مصرف آنتی بیوتیک های وریدی و احتمالا ریزش تدریجی دارو را در بطنها مطرح می سازد.چناچه درمان با آنتی بیوتیک ها مؤثر واقع نشود شنت را درآورده و تخلیه مایع مغزی نخاعی از بطن توسط یک سند انجام می گیرد تا اینکه عفونت تحت کنترل قرار گرفته و شنت استریل دیگر جایگزین گردد.

یکشنبه بیست و هفتم اردیبهشت 1388 توسط جمال جعفری |




j.jafari69@gmail.com

Proxy Server
افسردگی و آسمان ابری
والنتاین
دو قطبی ها
تعاریف بیماری های روان
پدر و مادر ما متهمیم
نقاشی های واقعی
ست های جراحی
بهداشت
کمردرد
آب درمانی
هیدروسفالی
جراحی مغز و اعصاب
فاویسم
چگونگی عمل لیزیک

RSS 2.0

Design By Parstheme